Soortbeschrijving

Catharinaparkieten behoren tot de diksnavelparkieten (Bolborhynchus). Ze worden (nog) niet zoveel gehouden in Nederland, dat komt omdat veel mensen deze leuke vogeltjes niet kennen. Het zijn lieve en zachtaardige vogeltjes die je heel goed tam kunt maken, ze kunnen heel aanhankelijk zijn. Wel raad ik je aan ze niet apart te houden maar minimaal per twee, en altijd een gelijk aantal, anders zit er één alleen. Catharinaparkieten kunnen ook prima buiten in een volière leven, wel moeten ze zeker in de winter over een tochtvrije ruimte beschikken. Vooral 's ochtends en 's avonds zijn ze heel actief.

Zelf heb ik ervaring met twee catharinaparkieten binnen. Ze zijn heel erg tam en kletsen de oren van m'n hoofd. Op onderstaande foto kan je ze zien.

Ze zijn niet alleen heel sociaal naar mensen toe, maar ook naar elkaar, heel lief om te zien. Ze doen altijd alles tegelijk en zitten het liefst gezellig tegen elkaar op een stok.

Ook in een volière zijn deze beestjes erg leuk om te zien. Ze houden van klimmen en klauteren (zorg voor genoeg stokken, touwen en speeltjes in de kooi!) en halen allerlei gekke kunstjes uit, wat kan resulteren in het ondersteboven hangen aan één pootje aan het dak van de kooi/volière.

catharina parkieten
 
 
Nederlandse naam: Catharinaparkiet

Engelse naam: Lineolated parakeet of Catherine Parakeet

Duitse naam: Katharinasittich

Wetenschappelijke naam (Latijnse naam): Bolborhynchus lineola lineola

Herkomst: In het wild komen deze parkieten voor in het zuiden van Mexico tot Panama in de warmere delen leven ze tot een hoogte van 5000 meter en in de wat koudere delen tot een hoogte van 2500 meter.

Voedsel: Deze vogels zoeken hun voedsel vooral op de grond en in struiken, ze eten verschillende soorten vruchten, bessen en zaden.

Lengte: Ongeveer 17 centimeter.

Geslachtsbepaling: Zie deze pagina voor meer info: Geslachtsbepaling Catharinaparkieten